عنوان : منور
« سوره حمد از دیدگاه قرآن »
سوره مبارکه حمد که فاتحه کتاب و سرآغاز کلام خدای سبحان است ، در مقال الهی به گونه ای تکریم آمیز ، همتای « قرآن عظیم » قرار گرفته است : {ولقد اتیناک سبعاً من المثانی والقرآن العظیم} * و در اخبار نبوی (ص) و سخنان عترت طاهرین (ع) نیز با نام ها و اوصافی چون : « جامعترین حکمت » ، « گنج عرشی » ، « شریفترین ذخیره در گنجینه های عرش الهی» ،« سوره شفا بخش » ، « نعمت بزرگ و سنگین »
و « برترین سوره قرآن » از آن یاد شده است .
این سوره که با تعظیم نام خدای رحمان و رحیم آغاز می شود و با ستایش و برشماری صفات جمال و جلال خدای سبحان و حصر عبادت و استعانت در او تداوم می یابد و با مسئلت هدایت از ساحت کبریایی اش پایان می گیرد ، با همه ایجاز و اختصاری که دارد ، مشتمل بر عصاره معارف گسترده قرآن کریم است ؛ زیرا خطوط کلی و اصول سه گانه معارف دینی ، مبدأشناسی ، معادشناسی و رسالت شناسی است که مایه هدایت سالکان به صلاح دنیا و آخرت است و سوره حمد با موجزترین الفاظ و روشنترین معانی ، آن اصول سه گانه را بیان کرده ، راه سلوک آدمی
به سوی پروردگارش را نشان می دهد .
سوره مبارکه فاتحه الکتاب ، کلام خدای سبحان است ، ولی به نیابت از عبد سالکی که چهره جان خویش را متوجه ذات اقدس خداوند کرده ، به رازگویی محبّانه و عاشقانه با او می پردازد .
* سوره حجر ، آیه ۸۷ « تفسیر تسنیم ، جلد ۱ ، صفحه ۲۵۷ ، ۲۵۸ ، ۲۵۹ » ادامه دارد …